• Η πρώτη αρχή της ανθρώπινης επικοινωνίας ορίζει ότι: ‘κάθε συμπεριφορά είναι μια επικοινωνία που με τη σειρά της προκαλεί μία σημαντική απάντηση σε μια άλλη συμπεριφορά-επικοινωνία.’

  • Η πρώτη αρχή της ανθρώπινης επικοινωνίας ορίζει ότι: ‘κάθε συμπεριφορά είναι μια επικοινωνία που με τη σειρά της προκαλεί μία σημαντική απάντηση σε μια άλλη συμπεριφορά-επικοινωνία.’

  • Η πρώτη αρχή της ανθρώπινης επικοινωνίας ορίζει ότι: ‘κάθε συμπεριφορά είναι μια επικοινωνία που με τη σειρά της προκαλεί μία σημαντική απάντηση σε μια άλλη συμπεριφορά-επικοινωνία.’

  • Η οικογένεια είναι ένα αυτορρυθμιζόμενο σύστημα που αυτοκυβερνάται μέσα από κανόνες που ορίστηκαν στον χρόνο μέσα από προσπάθειες και λάθη.

  • Η οικογένεια είναι ένα αυτορρυθμιζόμενο σύστημα που αυτοκυβερνάται μέσα από κανόνες που ορίστηκαν στον χρόνο μέσα από προσπάθειες και λάθη.

  • Στην κοινωνική ζούγκλα της ανθρώπινης ύπαρξης κανείς δεν μπορεί να νιώσει πως είναι ζωντανός αν δεν έχει κάποια αίσθηση ταυτότητας.

    Erik H. Erikson: Identity, youth and crisis.

  • Στην κοινωνική ζούγκλα της ανθρώπινης ύπαρξης κανείς δεν μπορεί να νιώσει πως είναι ζωντανός αν δεν έχει κάποια αίσθηση ταυτότητας.

    Erik H. Erikson: Identity, youth and crisis.

  • Ο Νίτσε μέσα από την έκφρασή του ‘Γίνε αυτό που είσαι’ μας παροτρύνει ν’ αποφύγουμε μια αβίωτη ζωή. Μας λέει πραγμάτωσε τον εαυτόν σου, πραγματοποίησε τις δυνατότητές σου, ζήσε με τόλμη και με πληρότητα.

  • Ο Νίτσε μέσα από την έκφρασή του ‘Γίνε αυτό που είσαι’ μας παροτρύνει ν’ αποφύγουμε μια αβίωτη ζωή. Μας λέει πραγμάτωσε τον εαυτόν σου, πραγματοποίησε τις δυνατότητές σου, ζήσε με τόλμη και με πληρότητα.

  • Το απόφθεγμα ‘Ότι δεν με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό’ ο Νίτσε το συνδέει με την ιδέα ότι ένα δέντρο, περνώντας τις πιο δυνατές καταιγίδες και βυθίζοντας τις ρίζες του όλο και βαθύτερα στη γη, ψηλώνει και δυναμώνει.

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10

Πως μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε τις πραγματικές μας ανάγκες

Είναι πολύ σημαντικό για τους γονείς να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους, στο να ξεχωρίζουν τις πραγματικές τους ανάγκες και να τις ικανοποιούν χωρίς καθυστέρηση, που σε αντίθεση με τις επιθυμίες τους, οφείλουν να τις καλλιεργούν με υπομονή και με επαφή με την πραγματικότητα.

Με την πρόσβαση που έχουν τα σημερινά παιδιά στα διάφορα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, εύκολα μπορούν να πέσουν θύματα των πωλητών προϊόντων και υπηρεσιών των οποίων δεν έχουν καμία πραγματική ανάγκη.

Το σημερινό marketing έχει αναπτύξει πολύ ύπουλους και έντεχνους τρόπους προώθησης των προϊόντων που τα παιδιά σαν θεατές, εύκολα οδηγούνται στο να ταυτιστούν και να τους δημιουργηθεί η ανάγκη.

Σαν επακόλουθο αυτής της πραγματικότητας, είναι κάποιοι γονείς να ενδίδουν και να τους αγοράζουν τα προϊόντα παρόλο που είχαν άλλη σειρά προτεραιοτήτων με βάση των πραγματικών αναγκών της οικογενείας και του περιορισμένου εισοδήματος τους.

Εύλογο είναι το ερώτημα, για ποιο λόγο ενδίδουν οι γονείς; Οι λόγοι είναι πολλοί, όπως για παράδειγμα ότι δεν αντέχεται η ακραία συμπεριφορά του παιδιού σαν αντίδραση προς την ματαίωσή του. Να μην το κάνει να νιώσει διαφορετικό από τους συνομηλίκους του. Γιατί το έχει μάθει να μην του χαλάει ποτέ το χατίρι, προκειμένου να είναι ευχαριστημένο.

Είναι φορές που οι ίδιοι οι γονείς νιώθουν ενοχές από τη δυσφορία των παιδιών τους, όταν τους αρνούνται κάτι. Άλλες φορές δεν αντέχουν την ακραία αντίδραση του παιδιού σε δημόσιο χώρο, όταν οι γονείς δεν υποκύπτουν στις επιθυμίες τους.

Εδώ θέλω να επισημάνω πως όταν ένας γονιός δεν βάζει με τρόπο που να το εννοεί και με νοιάξιμο προς το παιδί του, κάποια όρια, δεν το εκπαιδεύει σωστά στο να αντιμετωπίσει ένα μέλλον με πολλές και απρόβλεπτες αντιξοότητες.

Είναι μεγάλης σημασίας να έρθει σε επαφή το παιδί με καταστάσεις ματαίωσης, διότι έτσι θα βοηθηθεί στο να βγει από την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας του, που μέσα από την υπερπροστασία των γονιών του, έχει αναπτυχθεί. Όπως βέβαια εξ ίσου σημαντικό είναι στα πρώτα χρόνια της ζωής του μικρού παιδιού να αναπτυχθεί η αίσθηση ότι ο κόσμος που το περιτριγυρίζει είναι ικανός να ανταποκριθεί στις προσωπικές του ανάγκες. Έτσι τίθεται η βάση για την ανάπτυξη της αίσθησης της ασφάλειας, που μελλοντικά θα το βοηθήσει στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης του.

Αυτή η θέση και στάση του γονέα προς το παιδί του, θα το εκπαιδεύσει να είναι λειτουργικό σε ένα σύστημα αλληλεπίδρασης με άλλα άτομα, κανόνων του πλαισίου στο οποίο καλείται να υπάρξει και να αναπτύξει την υπομονή όπου είναι αναγκαία, δίχως να απαιτεί όλα τα θέλω του στο εδώ και τώρα.

Όπως είχε επισημάνει ο πατέρας της ψυχανάλυσης Sigmund Freud, ένας από τους στόχους της εκπαίδευσης είναι στο να βοηθήσει τα παιδιά να βρουν έναν συμβιβασμό μεταξύ της αρχής της ευχαρίστησης και της αρχής της πραγματικότητας.

Όποιο παιδί έχει συνηθίσει στο να του εκπληρώνεται η κάθε του επιθυμία, νιώθει δυνατό με ανεπτυγμένη την αίσθηση της παντοδυναμίας του. Πίσω όμως από αυτήν την εικόνα κρύβεται μία ευαλωτότητα που αποκαλύπτεται με τις πρώτες δυσκολίες. Τότε είναι αυξημένος ο κίνδυνος να οδηγηθεί σε ένα είδος εξάρτησης από όλους και όλα προκειμένου να «λύσει» τις προσωπικές του επιθυμίες και έτσι δεν επιτυγχάνεται η αυτοδιαχείρισή και η αυτονομία του.

Είναι σημαντικό λοιπόν να έχουμε την επίγνωση ότι οι επιθυμίες, μάς οδηγούν σε μία εξελικτική διαδικασία που μάς αναγκάζει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό προκειμένου να τις πετύχουμε. Όταν όμως εκπληρώνονται συστηματικά δίχως καμία προσπάθεια από κάποιον άλλο που προσφέρεται, τότε διακόπτεται αυτή η εξελικτική διαδικασία και γινόμαστε ιδιαίτερα ευάλωτοι. Γι’ αυτό η υπερπροστασία που δείχνουν κάποιοι γονείς προς τα παιδιά τους καταλήγει στο να γίνεται τοξική.

Σπύρος Μεταξάς Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής

Περισσότερα άρθρα...